czwartek, 26 września 2013

Time is a bitch. Only we can have this idea in our

minds that she is a queen, we put her on the plinth

trying to convince ourselves that if we had more of 

her, we could do all of the things we never do, we 

could conquer the world, be geniuses of our kinds. i

n the end of the day, she is one of us, coming from the

farming land. As dirty as we are, as poor as we are. So

we could sit in the bar and gamble the Time away, 

drink it, leave it in the motel next to the petrol station,

let her prostitute for somebody else, while we carry 

on with own path, choices and experiences, since I 

am 

more than sure that the Queen will find us, when it 

comes to the end.

wtorek, 3 września 2013

###


Muszę nauczyć się przestać czekać. Przestać czekać na lepsze czasy, na szczęśliwy obrót spraw, na zbieg okoliczności, na odrodzenie, tym razem w czepku. Jest jak jest, jesteśmy jacy jesteśmy, żyjemy jak żyjemy.


Dreamers, keep dreaming. Dancers, keep dancing.

 Lovers, keep loving. 

A wszystko będzie tak jak powinno. 



niedziela, 1 września 2013

###

Uwielbiam spać. I uwielbiam poranki. Każdego ranka dochodzi zatem do konfliktu interesu, który wzburza moim światem, kiedy głowa próbuje się uaktywnić wraz ze wschodem słońca, a członki mają głęboko w poważaniu jej aktywność i wciąż próbują zachować resztki błogiego snu w swoich żyłach. Dziś dałam za wygraną, poddałam się głowie, powlekłam niedospane nogi do pokoju wspólnego, wypiłam kawę patrząc na ociekającą poranną mżawką Danię i cieszę się, że się zdobyłam na to, by przemóc schizofrenię mojego chudego ciała i umysłu. 

Wciąż siedzę w Hemigwayu, karmię swoje rybie fantazje.
 "Zachody słońca są trudnym czasem dla wszystkich ryb." 
Wschody słońca są ciężką porą dla ludzi. 


###



Chciałabym się jeszcze powłóczyć, jeszcze napatrzeć na świat takim jakim jest, kiedy nam się nie spieszy.
Spotkać samą siebie i poczuć, że jestem tu i teraz, że noszę w sobie cały wszechświat. 

Zgodnie z własnym sumieniem, ogłaszam, że aby osiągnąć ten stan, bardzo prawdopodobne, że nigdy nie będę miała samochodu ani mieszkania, nigdy nie wezmę kredytu i nie wyprawię wesela. Migracja jest sposobem na życie i chyba przyszedł czas, by przyznać, że już nigdy nie wrócę. Dlatego przepraszam od razu, tych, którzy czekali na moje nawrócenie, wrócenie i tych przy których mnie nie ma, nigdy nie było, bo byłam, gdzie byłam. Doszłam do porozumienia z własną karmą, nie łudzę się więcej, że kiedyś przestanie mnie gnać po wilczej tropie. Od tej pory włóczyć się będziemy razem. 

W lecie planuję łowić łososie na Alasce, przez chwilę będę Hemingwayem, będę śmierdzieć rybą i ogorzeję od wiatru na barce. Nie zrobię kariery, skażę się na kilkumiesięczną samotność, porzucanie kolejnych miejsc pracy, zmiany i oderwanie, ale inaczej nie potrafię.

My, żule, musimy być blisko prawdziwego życia, inaczej obumieramy.

 Najlepiej to ujęła moja siostra po mieczu, ona już wiedziała, poznała prawdy magicznym sposobem, zanim ja sama się zorientowałam, czego mi potrzeba: 


"Paulina, cobyś niczego do szczęścia nie potrzebowała, 

ani Hong Kongu, ani Raby Wyżnej,

ani Tomka, ani Romka.

Ni Zoo

Ni Zosi i Ktosi."