Nie ma nas, choć obiecaliśmy, że będziemy. Życie mamy skurczone, choć chcielibyśmy oddychać pełną piersią. Wiadomo, na pierwszym miejscu praca, chcąc nie chcąc. Później u mnie kurs angielskiego, Norek wciąż buduje meble, już prawie wszystko mamy, więc zaczął zapełniać mieszkanie Piotrka. Gdzieś tam w międzyczasie uczę się japońskiego, wciąż próbujemy robić nasz kaleczny design,choć z różnym skutkiem, a na koniec jak jeszcze starczy czasu widzimy się to z jednymi to z innymi znajomymi.
I to by było na tyle, z życia w wielkim mieście. Przynajmniej na razie.
P.
I to by było na tyle, z życia w wielkim mieście. Przynajmniej na razie.
P.