poniedziałek, 24 marca 2014

###

Nie ma nas, choć obiecaliśmy, że będziemy. Życie mamy skurczone, choć chcielibyśmy oddychać pełną piersią. Wiadomo, na pierwszym miejscu praca, chcąc nie chcąc. Później u mnie kurs angielskiego, Norek wciąż buduje meble, już prawie wszystko mamy, więc zaczął zapełniać mieszkanie Piotrka. Gdzieś tam w międzyczasie uczę się japońskiego, wciąż próbujemy robić nasz kaleczny design,choć z różnym skutkiem, a na koniec jak jeszcze starczy czasu widzimy się to z jednymi to z innymi znajomymi.

I to by było na tyle, z życia w wielkim mieście. Przynajmniej na razie.

P.