Nie ma o czym pisać. Bo nic się nie dzieje. Herbata rano nie zasługuje na chwilę uwagi, zwykle i tak wypijana podświadomie niż świadomie, gdzieś między sofą, a biurkiem. Teraźniejszość ostatnia składa się z wielu drobnostek, nie realizuję żadnego masterplanu, bo takiego nie przewidziałam, ani w tym życiu ani w następnym. Bardzo możliwe, że trzeba było przewidywać kiedy był na to stosowny czas, ale wtedy unosiłam się wśród błogich fal niepoznania i stosowny moment przeszedł mi koło nosa. Bardzo możliwe, że wciąż mam szansę na to, by podjąć decyzję dotyczącą przyszłości, ale: Po co?