wtorek, 4 lutego 2014

###

cztery dni później, a święta wciąż trwają, choć już powoli wszystko się otwiera.
Chińczycy niechętnie, ale powoli wracają do swoich kołchozów, w których nie Sowieta z pejczem ich trzyma, a sami siebie, przez od zarania dziejów wpajaną zasadę, że ważne jest mieć.
Jednego tu mamy, takiego koleżkę, przysięgam jednego na siedem milionów, który w znoszonych butach, ale najszczęśliwszy, niesie na ramieniu swoją kobzę i na haslo:
-Chris, patrz jakie porsche! Odpowiada niezmiennie:
- Do diabła z porsche! - I zamachuje się artystycznie nogą jakgdyby chciał tę srebrną strzałę kopnąć.

Nadeszły chmury, a z nimi znowu od Pana Bócka Podhalańskiego pocieszenie pod postacią Chrisa, tym razem polskiego, który buduje na jednej z wysp helikoptery. Taki to nam się trafił wynalazca, który na codzień wysyła metal do PL, a w czasie wolnym składa maszyny, które podobno latają. Nie wiem, bo nie widziałam.
I tak z chmurami nadeszła złudna może i krótka nadzieja, że jednak można robić co się lubi.
A co z nami będzie, to się jeszcze okaże.
Może już niedługo!