czwartek, 29 sierpnia 2013

###

A więc jednak. Zamykam kolejne etapy, a potrzeba zapisywania skrawków dnia wciąż mocna, pcha mnie do otwierania kolejnych wirtualnych notatników. Dla Was, dla siebie samej, dla równowagi i zdrowia psychicznego.

Od dwóch tygodni mieszkam w bańce mydlanej. Rząd Duński chętnie inwestuje w to, żeby zbieranina szaleńców z całego świata mogła przez pół roku robić co im się żywnie podoba. My to jeszcze pół biedy, bo za sześć miesięcy weźmiemy dupę w troki i wrócimy do świata, co w tej chwili wydaje się nieprawdopodobnością, ale wrócimy, przynajmniej większość z nas. tych którzy zachowają jeszcze rozum. Są tu jednak tacy, którzy nie nigdy nie wrócili. Bańka okazała się na tyle atrakcyjna, że ogłosili niepodległość, zawłaszczyli fragment ziemi niczyjej i zostali. rozbili obóz, okopali namioty, zastawili zasieki. I są szczęśliwi.

Kto jest bliżej prawdy? My czy oni? Gdzie toczy się prawdziwe życie? W Hong Kongu w Polsce, czy Chile, czy może jednak na krańcu Danii?

Czytałam dziś Deklarację Praw Człowieka. Nic mnie dawno tak nie wzruszyło jak tych kilka praw, które są tak oczywiste, że nie do uwierzenia, że mamy tą niesamowitą zdolność zapominania o tym, co jest dobre, a co złe. Ludzka natura, zdolna do tylu genialnych osiągnięć potrzebuje kodeksu, który jak Biblię powinniśmy nosić na piersi i codziennie przypominać sobie, że wszyscy jesteśmy równi, wszyscy mamy prawo do miłości, wszyscy jak jeden mąż jesteśmy wolni.

"Wszyscy ludzie rodzą się wolni i równi pod względem swej godności i swych praw. Są oni
obdarzeni rozumem i sumieniem i powinni postępować wobec innych w duchu braterstwa.

Każdy człowiek posiada wszystkie prawa i wolności zawarte w niniejszej Deklaracji bez względu
na jakiekolwiek różnice rasy, koloru, płci, języka, wyznania, poglądów politycznych i innych,
narodowości, pochodzenia społecznego, majątku, urodzenia lub jakiegokolwiek innego stanu."


Na dziś, na jutro, na zawsze i na wszędzie.





Brak komentarzy:

Prześlij komentarz